Nadat vorig jaar mijn bezoek aan de Fallas in het water was gevallen wegens slecht weer, was het gisteren tijd om het in te halen bij een temperatuurtje van ca. 22 graden. Zo gezegd, zo gedaan. De metro gepakt vanaf nabijgelegen dorp en uitgestapt op station Xàtiva, vlakbij Plaza Ayuntamiento, waar het spektakel, de dagelijkse Mascletà, zich afspeelt. Was nog maar net bovengronds gekomen of er was al een menigte onderweg naar de Plaza. Als eerste kwam ik dit tegen:

en toen rechtdoor naar de Plaza, hier een impressie van het spektakel:

Na het spektakel werd het wat rustiger en kon ik eens goed om me heen kijken. De notabelen konden alles zien vanaf een soort ereloge op het stadhuis, wel beveiligd met gaas zodat er geen onontplofde bommen op hun terras konden vallen . Ook hier kleine en grote beelden. Het vuurwerk wordt opgebouwd en afgestoken binnen een sterk hekwerk. Dit alles met een temperatuurtje van ca. 22 graden.

Het grote beeld op het plein was wel indrukwekkend en groot en daar gaat dan donderdag de 19de als laatste beeld de fik erin. (La “Cremà” de las Fallas)

Het was inmiddels eind van de middag geworden en ik ben toen in de Chinese wijk terecht gekomen (nee, nee zonder vriendin). Daar waren optochten en muziek en ook de allerkleinsten waren in kostuum gestoken. En het grote beeld waar ik in het vorige verhaal een foto van maakte was nu af en heeft zowaar dit jaar de eerste prijs gewonnen. Hier een filmimpressie en foto’s

en dit was het winnende beeld:

Overal waren ook tentjes en tappunten voor dranken, wegen waren afgesloten. Eén groot feest in de stad. Volgend jaar weer, maar dan eens kijken bij het grote Maria-beeld (bij goed weer natuurlijk). Voor iedereen een aanrader om dit eens mee te maken. Het was inmiddels begin van de avond dus tijd voor een hapje en drankje bij een Chinees (bekend) tentje.

Dit was het voorlopig voor nu.

Hier alle bijbehorende foto’s:

Eten:

In een stadje (Sagunto) waar ik regelmatig kom, alleen maar om mijn dekbedden te wassen bij een wasserette, staat er ook een heel goede hamburgertent, nee niet van de bekende merken, maar één met Angus-beef en die heet Carl’s Jr. en daar heb ik gezondigd . Met mijn Chinese vriendin heb ik nu ook vaak in de Chinese wijk in Valencia gegeten bij verschillende eettentjes, waar ik normaal langs zou zijn gelopen, zijn niet bepaald uitnodigend maar het eten is goed en niet duur. Wat ze nog moeten leren is dat indien je soep en een hoofdmenu besteld ze niet alles tegelijk op tafel moeten zetten. Maar goed, een kniesoor die daar oplet.

In Oviedo waar ik in februari was om de vrienden bij te staan, waarbij de vrouw een kunstknie kreeg aangemeten (bij sommigen van jullie wel bekend), heb ik eens Mexicaans gegeten, maar dat was niet zo lekker als het Chinees in Valencia.

Eind maart daar weer naar terug om een verjaardag te vieren.

Drinken:

Tsja, wat kan ik daar nou over vertellen? Op één van mijn zwerftochten door Valencia liep ik het beroemde warenhuis El Corte Inglés binnen om te lunchen. Het biertje wat ik daarbij kreeg  was bijzonder lekker. Dit warenhuis bestaat eigenlijk uit 2 delen, één deel waar ik was was het warenhuis voor kleding, sport, schoenen etc, ook daar was een afdeling met jachtgeweren ( in Nederland onmogelijk) maar verderop in de straat was er nog één waar je ook kon eten, maar dan in het luxere segment en waar je ook  eten en drank kan kopen. Een enorme hoeveelheid flessen wijn, whisky etc. Ik heb nog nooit zo dichtbij zo’n dure drank gestaan.

Fallas:

De Fallas is ook weer begonnen en overal in Valencia zijn de buurten weer bezig het mooiste beeld (de falla) te maken. Deze foto’s komen uit de Chinese wijk (hoe kan het ook anders )

Deze beelden zijn echt levensgroot en zijn soms hoger dan de gebouwen er omheen. Ze worden ook met hijskranen in elkaar gezet. Wat ook leuk is om te zien is de webcam vanaf het Plaza Ayuntamiento, daar waar elke middag om 14.00 een oorverdovend knalvuurwerk wordt afgestoken. Op de webcam zie je het omheinde gedeelte met allemaal gespande draden, daar hangt het knalvuurwerk aan. Elke dag zijn er verschillende bedrijven die dit mogen verzorgen. Ook zie je hier dat ze bezig zijn met een enorm beeld in elkaar te zetten.

Boetes:

1. In januari ook naar Oviedo geweest en in februari kreeg ik via de leasemaatschappij keurig een brief  van de Spaanse verkeersdienst (ja, en nog wel in het Nederlands)  waarin stond dat ik 101 km reed waar 90 km was toegestaan. Gevolg een boete van 100 euro. In de brief stond een link naar deze dienst zodat ik de boete kon betalen. In de brief stond ook dat ik indien ik op tijd betaalde een korting kreeg van 50%, haha dat moesten ze in Nederland ook maar eens invoeren. Inderdaad toen ik de link aanklikte en de boetegegevens en mijn naam etc invulde zag ik inderdaad een korting van 50% en hoefde ik maar 50 euro af te tikken. Het leuke ervan is dat er ook een matrix in de brief stond bij welke snelheidsovertreding je welke boete kreeg, na goed kijken bleek dat ik ook 120 km had kunnen rijden voor dezelfde boete .
   
2. Ook werd ik in februari, een week later ofzo, verrast door weer een brief van de leasemaatchappij dat ze een boete voor mij hadden betaald van maar liefst € 329,-. Toen ik het bericht opende om te kijken waar ik deze boete aan te danken had, bleek het een overtreding te zijn in Ridderkerk op 13 februari om 6.08, een tijdstip dat mijn auto en ik heerlijk in El Puig lagen te slapen. Hoe is het mogelijk. Ik direct in protest gegaan en aangegeven dat ik en mijn auto in Spanje waren op dat tijdstip. Gelukkig hou ik de kilometers bij en maak altijd een foto van de km-stand en gelukkig staat er dan bij de eigenschappen van de foto waar hij is gemaakt met een klein fotootje van Google maps. Tussen 1 februari en 1 maart had ik zo’n 1100 km gereden dus het was onmogelijk om met deze afstand heen en weer naar Nederland te zijn geweest. Het protest is in behandeling genomen door CJIB, afwachten maar. Er is trouwens geen foto, maar moet zijn waargenomen door agenten in een auto. Ik raad Specsavers aan voor deze heren.
   

Nawoord:

In februari was het over het algemeen erg lekker weer en heb voor het eerst weer in het zonnetje een wijntje gedronken langs de boulevard. De campers stonden ook weer in rijen opgesteld. Ook in februari mooie luchten gezien, met die verticale regenboog is wel erg bijzonder.

Ze zijn nu bezig met een muurtje te bouwen rond het parkeerterrein, ben benieuwd wat het uiteindelijk wordt. Oh ja, aan de achterkant van mijn appartement zijn ze begonnen met de bouw van nieuwe huizen. Gelukkig heb ik daar geen last van. Zal jullie op de hooigte houden van de vooruitgangen.

To zover. In de foto-albums zijn de foto’s misschien op een wat groter formaat te bewonderen.

PS. Had ik jullie in het vorige bericht verteld over de Damm-brouwerij, ben je een weekje weg is het veranderd in de Turia-brouwerij. Turia, een wereldberoemd biertje in Valencia en omstreken en vernoemd naar de rivier Turia.

En gelukkig zijn de benzineprijzen hier nog betaalbaar

Hier alle bijbehorende foto’s:

Na het vorige verhaal gaan we nu toch met iets vrolijks beginnen. In Nederland wordt Sinterklaas gevierd en in het naburige dorp, ook aan de kust (kwestie van 3 km. wandelen), kwam ik deze optocht tegen. Op de grote parkeerplaats kwam het tot stilstand en bij navraag in mijn allerbeste Spaans bleek dat dit is ter inluiding van de Kerstperiode. Indien je de moed had om in de rij te gaan staan kon je warme chocolademelk en een zoet broodje krijgen. Werd uitgedeeld door de Gemeente.

De dag erna op zaterdag 6 december wordt de Dag van de Spaanse Grondwet (Spaans: Día de la Constitución Española) gevierd. Het was die dag wel 24 graden warm en de campers stonden weer langs de kust opgesteld. Ook werd er gewoon buiten gezeten op een terrasje, heerlijk! 

Op maandag 8 december viert heel Spanje het Feest van de Onbevlekte Ontvangenis (Spaans: Día de la Inmaculada Concepción).

Dat het weer kan omslaan blijkt wel uit het feit dat ik een week later een ES-alert op mijn telefoon kreeg, waarin gewaarschuwd werd voor zware regenval en daardoor kans op overstromingen. In mijn regio viel het eigenlijk wel mee, maar ja, het bestuur van de regio Valencia laat het niet een tweede keer gebeuren.

Inmiddels is het weer tijd geworden om naar huis te gaan, temeer op 20 december een feest is georganiseerd door een lieve vriending (mag ik dat zeggen, ja dat mag ik zeggen, zou Mart Smeets hebben gezegd) die haar 70ste verjaardag ging vieren. Het was een fantastisch feest.

De Kerstdagen en met Oud en Nieuw zou ik in Nederland vieren. Helaas zijn de Kerstdagen grotendeels in bed doorgebracht met een zware griep. Afijn, dat kon er ook nog wel bij na mijn maand november.

De dag dat ik weer terug zou gaan naar Spanje kwam weer dichterbij en hoe dichterbij die dag kwam werd het weer ook steeds slechter met sneeuw en vorst. Ik zou 5 januari in de avond weer terugvliegen en op de zondag ervoor zijn er op Schiphol honderden vluchten geannuleerd wegens de weeromstandigheden. Maandag was er weer wat sneeuw gevallen en ook rond een uur of 5 ging het weer sneeuwen. Ik heb de helde dag mijn Schiphol-app aan gehad om te kijken of mijn vlucht werd geannuleerd of niet, maar wonder boven wonder hij stond er nog steeds in met vertrek op tijd. En ook om 5 uur die middag. Ik maar naar Schiphol gegaan en zowaar ben ik met 1,5 uur vertraging vertrokken. Ik had voor een kleine prijs kunnen updaten naar Business class en werd daardoor goed verwend op mijn vlucht naar Valencia. Eten en vooral drank in overvloed. 

Op één van mijn wandelingen door Valencia kwam ik dit tegen. Een prachtige mooie volle sinasappelboom en een wasplaats voor huisdieren . Niet voor de poes maar meer voor grotere huisdieren zoals honden of een huisvarken of zoiets. Je moet geld inwerpen en dan wassen maar.

• Locatie: Het bedrijf kocht de brouwerij in El Puig, vlakbij Valencia, in 2001.
• Activiteiten: De locatie in de regio Valencia is cruciaal voor de productie en distributie van Damm-bieren in Spanje.
• Hoofdbrouwerij: De oorspronkelijke en voornaamste brouwerij bevindt zich in Barcelona, waar ook de historische rondleidingen plaatsvinden. 

Tot slot dit. Ik woon hier nu al ruim een jaar en dat is op zich ook al een feest (waard). Adios!

Hier alle bijbehorende foto’s:

De manager van het restaurant waar ik ook vaak kom in de zomer, nee niet het goedkope, heeft mij deze fles gegeven, omdat ik voor haar stroopwafels had meegenomen in een blik met Amsterdamse opdruk (panden en gracht). Haar vader had namelijk voor haar geboorte ook een paar jaar in Nederland gewerkt. Helaas is hij al overleden.

Voor de rest zat ik in september nog lekker aan het ontbijt buiten.

Door trieste omstandigheden ben ik in september ook nog naar Oviedo gegaan, naar de vrienden die ik daar heb. In ieder geval de laatste dag (zondag) nog wel lekker uit eten geweest bij een Sidrerias waar het ongelooflijk druk was. Gelukkig hadden wij gereserveerd. Het voornaamste wat je daar kan eten is vlees en veel. Wij waren met 3 personen en bestelden een grote schotel. In dit restaurant hangen overal een grote hoeveelheid lege Cider-flessen aan het plafond en als er iemand jarig is van de gasten en er is gezonden dan gaat één van de obers met zijn hand door de flessen wat dan een gerinkel oplevert. Maar niet zo hard dat de flessen breken.

Eind september weer naar Haarlem om de voorkant van mijn flat voor de tweede (en laatste) keer te schilderen. Ging nu een stuk sneller dan de eerste keer. Ik moest ook terug omdat we op 11 oktober met de bijna compete Toss-groep van het tennis gingen eten bij De Bank in Santpoort. Was vreselijk gezellig en de wijn vloeide rijkelijk.

12 oktober weer terug en daar valt eigenlijk niets over te vertellen behalve dat het prachtig weer was en ik bij in het dorp op film-opname stuitte, ik weet nog steeds niet of dit voor de TV was of voor een bioscoop film, maar ze zijn een paar keer terug gekomen voor nog een opnamedag.

Het bleef prachtig weer in oktober dus je kon mij een aantal keer terugvinden op een terras langs de boulevard.

Vrijdag 31 oktober was de dag dat ik naar een Candlelight concert zou gaan waar ze oude klassiekers van Ennio Morricone gingen spelen. Helaas voelde ik mij die ochtend niet lekker en ben gaan liggen met een paracetamolletje, maar het werd er niet beter op dus helaas concert gemist. De volgende morgen ging het iets beter dus meteen maar even boodschappen gedaan, helaas die dag verder ook op bed gebleven met wederom paracetamol. Eind van de middag dacht ik om maar een douche te nemen om wat op te knappen toen ik ontdekte dat mijn rechter scheenbeen vuurrood was en ontzettend warm. Duidelijk een infectie. (Wondroos?) Ik voelde mij al ook slechter en slechter voelen en ik dacht maandag maar even naar de dokter alhier (Centro de Salud). Helaas voelde ik mij zondagavond zo slecht dat ik mij naar de auto heb gesleept en met angst en beven (van de koorts) naar de 24-uurs post ben gereden in een nabijgelegen dorp. Daar kwam ik dus in aanraking met de Spaanse gezondheidszorg. In mijn beste Spaans verteld dat ik ontsteking had en mij niet goed voelde. Ben toen ingeschreven met mijn zorgpas en ID in het regionale zorgsysteem en dat ging wonderwel vlotjes. Gesproken met de dokter en toe zij mijn been zag kon ze alleen maar “madre mia” uitroepen en heeft mij gelijk een anti-biotica kuur voorgeschreven. Helaas kon ik die pas de volgende dag ophalen bij de apotheek. Ze konden direct zien welke medicijnen waren voorgeschreven en moest toen iets van 4 euro betalen voor een 10-daagse kuur. 

Na deze kuur was de koorts over, maar de ontsteking was nog niet echt verdwenen. Details zal ik jullie onthouden. Dus na deze kuur naar het Centro de Salud gegaan hier in het dorp en verteld dat de ontsteking nog niet over was, maar de anti-biotica kuur was “finito”. Toen ze in het centrale systeem keken konden ze mij vinden en na een paar aanvullingen kreeg ik een doctora aangewezen die ook een klein beetje Engels sprak en kreeg ik een zorgpas voor hier in Spanje voor buitenlanders die nog in Nederland verzekerd zijn. Wel goed geregeld. Mijn been werd direct goed ingepakt en kreeg weer een anti-biotica kuur, wel een sterkere ditmaal. Moest om de week terugkomen voor een nieuw verband.

Deze kuur hielp wel. Ben nu op dit moment van schrijven nog wel bezig om het been in te smeren met crème. Morgen terug naar de dokter. Voor de laatste keer, hoop ik. Dus maand november is eigenlijk een grote kuur geweest.

Inmiddels had ik van mijn buurvrouw een beker en snoepjes gekregen uit haar geboortestad, omdat ik chocoladeletters had meegenomen en had een andere buurman de lichtjes voor Kerstmis al opgehangen.

Tot de volgende keer maar weer en oh ja, de luchten zijn hier prachtig met zonsondergang.

Hier alle bijbehorende foto’s:

De parkeerplaats was dus omgetoverd tot een enorm restaurant of zoiets. Ik dacht eerst maar even eten dan ga ik zo even kijken weer. Ook even aan de bediening in het restaurant gevraagd wat er loos is. Hij vertelde dat er Paella werd gemaakt en gegeten.

Ok, dit in mijn achterhoofd ben ik er weer naartoe gegaan en het werd steeds voller, ik zag ook dat mensen hun eigen etenswaren en drank hadden meegenomen. Tevens bespeurde ik ook een intense rooklucht. Verder onderzoek leerde mij dat op een ander deel van de parkeerplaats mensen bezig waren om paella te maken op hun eigen gemaakte vuren en ieder op zijn eigen wijze. Ik heb een jongeman aangesproken en die vertelde mij (in gebrekkig Engels en Spaans) dat dit festijn zich ieder jaar afspeelt en dat iedereen die wil Paella maakt voor zijn vriendenclub of familie en dat dit dan gezamenlijk wordt genuttigd op het plein waar al die tafels en stoelen stonden. Hij nodigde mij nog uit om ook te komen eten, maar ja ik had al gegeten en ik zou dan ook nog 1 tot 2 uur moeten wachten totdat iedereen ging eten. Volgend jaar afgesproken. Hier de foto’s en het is echt een hele happening, idereen bezig met zijn eigen paella en in grote of kleine pannen , maakt niet uit. Eén groot feest.

6233470

6233471

6233472

6233473

6233474

6233475

6233476

6233477

6233478

6233479

6233480

6233481

6233482

6233483

6233484

6233485

6233486

6233487

6233488

6233489

6233490

6233491

Toen ik thuis kwam rook ik zelf ook als een gerookte ham. Kleren gewisseld en snel gedoucht. Daarna restant tennis gekeken (Alcaraz vs Djokovic)

Wat ook nog het vermelden waard is dat de bussen waar ik het eerder over heb gehad, ja die uit Franco’s tijd, nu zijn vervangen door moderne elektrische bussen. Inderdaad een verademing…. en toch nog slechts 80 cent voor een ritje.

Alleen de geïnstalleerde tijdpanelen bij de haltes werken nog steeds niet. Nou ja, er is in ieder geval een app (Metrobus) voor in het leven geroepen, die het vrij nauwkeurig doet.

Oh ja, elke zondagmorgen kan ik genieten van een openlucht dienst. Ja, ze zijn hier overwegend katholiek. Terwijl de ene helft van het terras de godsdienst belijdt, zit de andere helft aan het bier of aan de wijn bij het café.

23 juli is de dag dat ik naar Haarlem ga om de voorkant van mijn appartement te schilderen en te isoleren. In de middag draag ik de sleutels over aan mijn zoon die met een paar vrienden aldaar vakantie gaan vieren. De auto had ik geparkeerd in de parkeergarage en zodoende konden zij ‘s-avonds met de auto naar plaats van bestemming.

Eénmaal in Haarlem kon ik aan de bak en het heeft me ongeveer 2 weken gekost om te isoleren en één keer te schilderen. Tsja, spaans tempo haha.

Ik zou tot 17 augustus blijven zodat ik het fameuze 50+ tennistoernooi van onze club kon meemaken.  In het mixed dubbel had ik een nieuwe partner, waarmee ik nog niet eerder gespeeld had, en zowaar van de 4 partijen hebben we er 2 gewonnen en 2 nipt verloren. Dat smaakt naar meer. Ook in het herendubbel speelden we niet onverdienstelijk, maar wel verloren. Er zat meer in.

Van deze 2 had ik wel gewonnen denk ik. 

Op de laatste dag van het toernooi was er weer de gebruikelijk BBQ en het bleef lang erg gezellig.

De dames van de organisatie dank ik weer voor een voortreffelijk toernooi. Tot volgend jaar!! Proost.

Op 17 augustus weer tijd om terug te gaan naar Spanje. Mijn zoon, die had besloten nog wat langer te blijven dan zijn vrienden, haalde mij af van het vliegveld. Hij vertelde over zijn avonturen met zijn vrienden tijdens de vakantie, wat ik niet hier helemaal kan herhalen, maar ik nam hem mee die avond naar een beachclub, die hij en zijn vrienden, tot hun hele grote spijt, helemaal over het hoofd hebben gezien. Ik ga ervan uit dat ze dit volgend jaar dubbel en dwars zullen inhalen. Oh ja, geen zorgen, de waterpijp op de foto, die stond er al en wij hebben er niet aangezeten.

Op de laatste dag van zijn vertrek (mijn zoon) weer naar Nederland hebben we nog Paella Valenciana (met kip en konijn) gegeten zo uit de pan. Uiteraard met de nodige Vino Blanco.

In augustus was er ook een soort BBBQ (Buurt BBQ). Ik kan zeggen je hebt een BBQ op de tennisclub of een BBBQ alhier. Misschien een idee voor volgend jaar op de club. (Het is toch jullie laatste jaar, dames van de organisatie )

In het dorp is er altijd wat te doen. Dan is een poppenkast (Spaanse versie van Jan Klaassen en Katrijn) 

en dan is er dansles

of is er een zangeres bezig.

Het restaurant waar ik veel kom in de zomer (Siroco) heeft heerlijke Boquerones als voorgerecht.

Op één van die laatste avonden van augustus deed zich een zeer mooi en vreemd natuurverschijnsel voor. De ene helft van de hemel zat vol donkere wolken en de andere helft was helder en scheen de zon. In die donkere wolken bliksemde het, maar alleen ontladingen in de wolken en geen gedonder of regen. 

Hier nog een paar filmpjes van dit verschijnsel.

Ik ben toen naar huis gelopen en vanuit mijn raam zag ik nog dit schouwspel.

Nogmaals geen donder en geen regen. Heel vreemd.

Zo, dit was het weer. Ik ga weer naar buiten, even luchtje scheppen haha.

Hier alle bijbehorende foto’s:

07-Juli 2025

08-Augustus 2025

Afijn, laten we terug gaan naar begin april. De eerste week van april was de eerste week waar de eerste strandgangers al zichtbaar werden. 

Op mijn wandeling langs het strand kwam ik ook dit bord tegen, maar na circa 30 minuten wachten heb ik er geen een gezien.

Wel duiven, maar die hebben in de buurt van de restaurants een goed leven. 

Mocht er trouwens een lokale stroomstoring zich voordoen dan wordt dit toch wel een puzzel. Wie is wie? 

Na een avondeten in mijn gebruikelijke restaurant viel ik ook nog met mijn neus in een plaatselijk dorpsfeest, maar ja, helaas had ik al gegeten.

Op een dag zag ik dat de vriendin, waar ik het al eerder over heb gehad, zich in Portugal bevindt, bij een vriendin aldaar, vlak bij de grens en dichtbij Vigo in Spanje. Nu was mijn plan al om de kennissen in Oviedo rond de Paasdagen te bezoeken, dus ik dacht het is toch die kant op dus vriendin gebeld en zo dus op naar Portugal. Van Valencia naar Valença. 

Daar aangekomen een rondleiding gehad, maar daar was het na een paar dagen mooi weer te zijn geweest erg regenachtig. Dus veel in de auto gebleven, helaas. Ik  ga zeker nog eens terug.

‘s-Avonds daar bij een plaatselijke Chinees heerlijk gegeten voor weinig. Wist niet dat Portugal zo goedkoop was.

De volgende dag op naar Oviedo, waar ik in de middag arriveerde. Ook een leuk weerzien en veel al in paasstemming.

Na een paar dagen terug naar Valencia en in de tussentijd met vriendin afgesproken dat ze in de meivakantie een aantal dagen hier komt maar haar 2 jongste kinderen. Afgesproken dat ze komt op maandag 28 april en ze zou weer terug gaan vrijdag 1 mei.

28 april dus. Gelukkig had ik in de morgen al een paar boodschappen gedaan en ‘s-avonds zouden we gaan eten bij de plaatselijke Italiaan. Het liep iets anders. Rond 12.30 viel de stroom uit in heel Spanje en delen van Portugal en Frankrijk. Ik had dit pas door een uur later ofzo. Vriendin en kinderen zouden rond 17.00 aankomen. Afijn, ik dacht wel als dit maar goed komt. Nou ja, in de middag vanuit Schiphol bericht van haar gehad dat er vertraging was en ze wisten niet hoelang dit ging duren. Ik heb haar verteld dat hier een grote stroomstoring is en dat ze daarom vertraging hebben. Om een lang verhaal kort te maken, ze zijn hier wel aangekomen mat ca. 1,5 uur vertraging, op de luchthaven werkte alles (behalve pinnen) dankzij eigen aggregaten. Op naar mijn appartement waar nog steeds geen stroom is en heb ook geen echt eten in huis. We besloten maar om langzaam naar het dorp te lopen via de kustlijn, misschien tegen die tijd….

 Helaas was de Italiaan dicht gegaan, maar we konden nog terecht bij een restaurant waar we alleen koude dingen konden eten. Verlichting aldaar via mobile telefoons en kaarsen.

Daarna terug naar huis gewandeld. In de verte langs de kust zagen we wel wat lichtjes aan gaan en toen we de voordeur acher ons dicht deden, sprongen de lichten weer aan. Hoera.

De volgende dag hadden we een uitje gepland naar de Coves de Sant Josep, een soort lange ondergrondse rivier. Mooi. (zie hier meer)

Verder de dag gevuld met eten, niets doen en wandelen.

Volgende dag op naar Valencia om te bekijken en te lunchen. Ook bij de grootste overdekte markt geweest. Ze stonden op het punt van sluiten, maar een mooie hal, waar je wel een uurtje kan slenteren en proeven. Ook de monumentale bomen in een parkje zijn prachtig. Na Valencia zijn we naar een oom van haar geweest die ze jaren niet heeft gezien en de kinderen al helemaal niet, daarna nog naar een tante, dus de dag was helemaal gevuld. Oh ja, we zijn nog wel gespot door een plaatselijke krant .

De derde dag zouden we eigenlijk op het strand door brengen, maar het was te winderig en niet erg warm. Als alternatief een soort 3-D tentoonstelling over Tutankamon. (meer hier)

Hier nog een filmpje van in de beginzaal.

Volgende dag 2 mei iedereen weer naar huis. In mei is er verder niet veel gebeurd. Ben wel even in Nederland geweest en omdat we erg vroeg moesten vliegen heb ik een hotelletje geboekt in de omgeving van het vliegveld. In de middag daar een beetje rondgewandeld en kwam zowaar een plaaselijke voetbalclub tegen waar er gespeeld werd. Het waren junioren, maar ze gedroegen zich als profs. Veel schreeuwen, veel ronddraaien op het veld na een val of een vermeende overtreding en er werden heuse gele kaarten uitgedeeld.

19 mei weer terug in Valencia waar het erg warm is geworden en tot op het moment van dit schrijven het overdag niet meer onder de 25 graden is geweest. De zonsopkomsten zijn hier wel mooi.

Juni de laatste maand van dit kwartaal begon op zondag, een snikhete dag en je ziet de parkeerplaats schuin tegenover mij is dan ook overvol. Ook in het dorp en langs de weg staan de auito’s schots en scheef geparkeerd. 

In de tussentijd doet de brandbestrijding ook nog een oefening.

Op een dag was er ook dit optreden in het dorp.

Zondag 15 juni, een rustige dag, weer enorm warm, was mijn koffer aan het pakken want de volgende dag zou ik een paar dagen naar Nederland gaan. Een rustige dag ja, totdat……. ik een enorme knal hoorde en gerinkel, ik dacht een botsing, keek vanuit mijn balkon naar de straat maar daar was op dat moment niets te zien, totdat ik allerlei mensen uit het restaurant aan de overkant naar mijn auto zag wijzen en er zelfs foto’s werden gemaakt. Ik keek nog eens goed en zag toen glasscherven achter mijn auto liggen. Ik naar buiten en ja hoor, van de honderden auto’s die in ze zon geparkeerd stonden is mijn achterruit/plaat gesprongen in wel duizend stukjes.

De volgende dag ging ik naar Nederland en wat moest ik nu, Het glas van de straat geveegd en de auto voorzichtig binnen in onze garage gestald. Vanuit Nederland de hulptroepen gebeld en via de leasemaatschappij, Carglass Nederland en Carglass Spanje is er voor mij in Valencia een afspraak gemaakt bij Carglass om de achterruit te vervangen. Op woensdag 25 juni, nadat ik de achterruit goed had ingepakt met zonwerende folie en met ducttape goed had vastgezet zodat ik geen glas meer zou verliezen naar de Carglass gereden en aldaar hebben ze me fantastisch geholpen, nieuwe ruit, hele auto schoongemaakt van glasstukjes en na 1,5 uur kon ik weer terug.

Ik was die zaterdag daarvoor al teruggekomen voor het San Juan feest wat ik niet wilde missen, Is altijd een hele happening en dan is het ontzettend druk. ‘s-Avonds vuurwerk en grote vuren en heel veel mensen nog op het strand feest aan het vieren.

Na 24.00 uur altijd op de grote parkeerplaats een muziekshow.

Tegen de tijd dat de zon weer opkwam waren de mensen wel weer thuis. 

In die week hoorde ik ook dat de vriend uit Oviedo was opgenomen in het ziekenhuis na een hartinfarct. Inmiddels is er een bypass geplaatst en is hij heel langzaam aan het opknappen. Dus ben ik de laatste dagen van juni in Oviedo geweest.

Dit was dan het tweede kwartaal in een notedop. Ik zal vanaf nu alleen nog maar berichten over leuke, minder leuke of bijzondere gebeurtenissen. 

Hier alle bijbehorende foto’s:

04-April 2025

05-Mei 2025

06-Juni 2025

Toen ik het vorige verhaal schreef, berichtte ik over slecht weer en veel wind. De zee was zeer onstuimig. Kijk maar naar het filmpje:

Maart stond in het teken van heen en weer naar Haarlem. Aangezien het huren van een auto hier alleen maar kan voor een periode van 30 dagen en ik daarom steeds naar Valencia moet om de auto om te wisselen, heb ik besloten een kleine auto te leasen in Nederland. Is goedkoper ook. Heb nu een shortlease, waarbij ik in ieder geval 6 maanden moet leasen en daarna is het per maand opzegbaar.

De auto, een Aygo X, werd op 11 maart gebracht, dus heb ik een ticket voor 10 maart geboekt naar Nederland. Ik heb mijn lieve vriendin gevraagd of ze met mij mee wou om de auto naar Valencia te rijden. Dat kon wel, maar pas zondag de 17de, dat was geen probleem voor mij en zodoende had ik een paar dagen in Haarlem. Die vrijdag gebruikt om een paar tennisvrienden van de vrijdagavond te verrassen en dat is gelukt.

Zondagmorgen vroeg vertrokken. Het eerste deel heb ik gereden, waarna ik het stuur overgaf aan haar. De arme moest zich daardoor door Parijs worstelen, wat ze liever niet had gedaan. Afijn, ze heeft het er goed vanaf gebracht en als beloning zijn we heerlijk gaan lunchen. De rest heb ik gereden, het was nog even naar de eerste overnachtingsplek. Nee, we zijn niet over Zwitserland gegaan.

Impressies:

Op de weg naar Spanje werd ik ook op de hoogte gebracht dat de glaszetter 27 en 28 maart het dubbelglas kwam plaatsen. Hier wat foto’s van onze tocht op maandag, waarbij wij uiteindelijk rond 17.00 aankwamen op bestemming.

‘s-Avonds het plaatsje verkend met haar en hebben heerlijk gegeten bij de plaatselijke Italiaan.

De volgende morgen is zij weer vertrokken naar een vriendin in Portugal. Donderdag kwam mijn zoon vanuit Tenerife bij mij op bezoek. Heel gezellig. Die zondag hier samen naar de wedstrijd Spanje-Nederland gekeken, helaas kon ik geen kaartjes meer krijgen in het normale circuit. Dus maar voor de TV, de afloop is bekend.

Dinsdag met zijn tweeën naar Nederland gevlogen. Donderdag en vrijdag glaszetters gehad. Alles prima. Zaterdag met mijn vriendin nog op pad geweest en heel gezellig gegeten bij Parker bistro aan de Scheveningse haven. Zondagmorgen is zij vertrokken naar Madrid met een paar vrienden om mee te doen aan een recordpoging Macarena-dansen. Hoe het is afgelopen, weet ik (nog) niet. Ik ben zondag weer naar Valencia vertrokken. Over de Pyreneeën vliegen is altijd mooi met het zonnetje.

De maandag was hier heerlijk en heb mijn hoofd te lang in de zon gehad.

Nu zullen jullie wel denken hij heeft het niet over de Fallas gehad. Nu bij deze dan een beetje. Het weer was de eerste week niet van dien aard om uren in de stad te zijn om een paar minuten vuurwerk te zien.

Op 17 en 18 maart is er een bloemenoffer aan de Virgen de los Desamparados (De beschermheilige van de hulpbehoevenden), er worden dan bloemen gebracht door alle verenigingen en die bloemen worden gestoken in een reusachtig beeld van die beschermheilige. Het is een groot spektakel, waarbij dames en heren langslopen en de bloemen achterlaten aan mannen die het beeld langzaam opvullen. Vele laten een traantje bij het langslopen. Hier wat foto’s ervan.

Op 19 maart is het vaderdag en in de nacht van 19 op 20 maart worden alle beelden verbrand die de verenigingen hebben gemaakt.

Alleen de mooiste komt in een soort van museum. De beschermheilige wordt niet verbrand.

Voor de rest kunnen jullie dit hier nalezen. Ik ben hier nog genoeg jaren om het van dichtbij te kunnen bewonderen.

Hier moeten jullie het mee doen deze maand.

Adios.

Hier alle bijbehorende foto’s:

Terugkomend op het vorige epistel waarin ik aangaf dat ik naar de voetbalwedstrijd Valencia-Barcelona zou gaan. Nou inderdaad, 6 februari was het dan zover. Een mooie belevenis, hoewel Valencia wel werd afgedroogd met 0-5. Ik moest natuurlijk wel doen alsof ik een supporter van Valencia ben, dus een sjaal gekocht.

Het was druk en stadion uitverkocht. Ik was gelukkig op tijd.

Frenkie de Jong mocht ook optreden en hij was wel weer goed hoor.

De week daarna een paar dagen weer naar Nederland om een en ander op te halen en om met de glaszetter te spreken over dubbelglas. Tevens van de gelegenheid gebruik gemaakt om woensdag 12 februari heerlijk te golf.. uh te lunchen met een paar woensdag golfbastards vrienden. Het was erg gezellig. Die zaterdag daarop met een heel goede vriendin (nee, de naam noem ik niet, als ze dit leest weet ze wel wie ik bedoel ) in de Jopenkerk gebiecht en daarna lekker gegeten.

Zondag weer naar Spanje en toen mijn eerste geschenkbon aangesproken en handdoeken via Amazon besteld. Dat ging wonderwel goed en werd de volgende dag al keurig bezorgd.

Nu de rest van de bonnen besteden aan beddegoed. Bastards nogmaals bedankt.

Ik werd die week ook verrast door de eerste echte post die hier werd bezorgd.

Op mijn wandelingen langs de kust kom je vaak dingen tegen die je in Nederland niet zo snel zult zien. Allereerst deze standaard met sieraden waarbij je een sieraad mee mag nemen als je wat doneert voor dieren in nood. De standaard was nog niet leeggeroofd.

Ook kwam ik dit tegen onder een wel modern flatgebouw. Zag er verlaten en stoffig uit. Geen idee was het is, maar het lijkt wel op een verzamelplaats van een geheim genootschap van bierdrinkers . Als je op de foto klikt en je kijkt goed in het raam, dan zie je daar de naam van een bekend Spaans biermerk.

In het restaurant waar ik vaak eet wordt deze wijn standaard geserveerd.

Het is weliswaar geen Pétrus, maar komt wel uit een abdij. Misschien dat onze vinoloog hier iets over kan vertellen.

Afgelopen vrijdag maar eens een buskaart gekocht. Belachelijk gooedkoop.

Voor 8 euro koop je 20 ritten. Als je instapt kost je dat 1 rit, of je nu 2 haltes doet in het dorp of blijft zitten tot hartje Valencia.

Dat blijven zitten is wel een opgave want de bus stamt nog uit de tijd van Franco of zoiets.

Hier nog een paar sfeerplaatjes en dat was het dan weer. De Fallas is gisteren begonnen en daar ga ik komende week van genieten.

Adios……

Hier alle bijbehorende foto’s:

Ok, even terug waar we vorige keer gebleven waren. De claim die ik op het appartement heb gelegd is inmiddels geëffectueerd. De vrouw die het verhuurt is weduwe geworden en ze kan het niet over het hart krijgen om het te verkopen, zelf wil ze er niet wonen omwille van de herinneringen die ze heeft. Ze hadden dit samen gekocht om daar oud te worden. Helaas is haar man 1,5 jaar geleden overleden. Zodoende.

Even terug naar de politiecommissaris, daar wederom geweest om een “tarjeta verde” (kaart voor buitenlanders) aan te vragen, maar helaas. Werd bedolven onder voor mij (nog) nietszeggende Spaanse stencils op gerecycled papier. Ik zal e.e.a. doorsturen naar de advocaat die mijn N.I.F. had geregeld. Misschien weet die wel de kaart voor mij te regelen.

Inmiddels ook een nieuwe auto gehuurd. Een elektrische Renault. Niet zo fijn als een Tesla, maar rijdt ook prima.

Op 28 januari was het dan zover, ik ging het huurcontract tekenen. Enigszins met wat zenuwen ging ik naar het kantoor van de makelaar. Dit was wel de stap waarop ik uit was, maar toch…..je zit er dan toch voor lange tijd aan vast. Maar wie A zegt moet ook……..

De uitzichten heb ik jullie al gestuurd, maar hier nog even de foto’s daarvan.

De eerste foto is als ik rechts van een flatgebouw kijk en de tweede is als ik links naast hetzelfde flatgebouw kijk, ligt eraan waar ik zit in de woonkamer of balkon. Het gebouw verpest in ieder geval niet mijn humeur.

Ok, als ik de voordeur inloop ga ik rechtsaf de keuken in met alle apparaten, w.o. een afwasmachine,

door lopen door die deur kom ik op het balkon met rechts een soort van nis met was- en droogmachine,

loop ik bij de voordeur rechtdoor dan kom ik in de woonkamer,

en doorlopend kom ik in de gang met rechts toegang tot 2 slaapkamers met 2 en eventueel 3 bedden

en met een gasten badkamer 

ga ik vanuit de woonkamer linksaf kom je in het “master” gedeelte met slaapkamer en eigen badkamer, kan je met een deur afsluiten van de rest

daarnaast is er een centraal systeem voor de verwarming en airco, in de gang te regelen.

Inmiddels zijn de mensen van Movistar geweest en hebben internet aangesloten. (1 GB Fibra). Ook een contract afgesloten bij Iberdrola voor de stroom.

Nog het vermelden waard is dat ik 6 februari naar Valencia-Barcelona ga, een wedstrijd in de Copa del Rey. Ik ben nog op zoek naar kaartjes voor Spanje-Nederland op 23 maart, die hier in Valencia wordt gespeeld.

Ook kijk ik hier naar uit: Las Fallas

Later meer……hasta luego

Hier alle bijbehorende foto’s: